یادداشتهای دریا (25)
1403/5/16
![طلسم سیاه دل](https://s3.ir-thr-at1.arvanstorage.com/top-readers-publishers/books/eb6ba63f-ae55-4d72-b3b1-c113594c0f27.jpg)
4.5
9
جلد دوم سیاه دل از سهگانهی خانم فونکهای که حتما خدا را شکر میکند که دست طرفدارانش به او نمیرسد. سه شخصیت عزیز، موردعلاقهترینهای من را فقط در عرض سه صفحه کشت. انگشت خاکی، باستا، فرید البته این ترتیب علاقهی من به آنهاست. دقیقا به ترتیبی برعکس کشته شدند. اول باستا فرید را کشت، بعد زباننقرهای و انگشتخاکی به باستا حمله کردند که به ضرب شمشیر زباننقرهای باستا کشته شد و در آخر انگشتخاکی زنان سپیدپوش را احضار کرد تا جان فرید را پس دهند و به جایش او را ببرند. انگشتخاکی جانش را برای فرید داد و خودش رفت. این سه صفحه زار زار گریه کردم. هنوز هم فکرش را که میکنم، ریزش اشک گریزناپذیر است. باستا در نظرم حسی شبیه به سوروس اسنیپ داشت. گذشتهی غمناک پر از رنج که باعث شد هر دو چهرهی چنان بیروح و خشنی برای خود بسازند. امید داشتم (البته اسنیپ که از اول خوب و ماه بود) باستا هم آن روی خوبش را نشان دهد که نشد. قابلیتش را داشت. من درونش را میدیدم. انگشتخاکی سیریوس بلک را در نظرم تداعی میکرد. موردعلاقهترین شخصیت هریپاتر در نظر من بعد از لونا لاوگود. راستی چرا شخصیتهای خوب اصلی کتابها به اندازهی شخصیتهای فرعی دوستداشتنی نیستند؟ هیچوقت هریپاتر و هرمیون و رون را اندازهی لونا و سیریوس و اسنیپ دوست نداشتم. همانطور که مگی و مو، ریزا و فنوگلیو را نتوانستم به اندازهی انگشتخاکی، باستا و فرید دوست بدارم. همچنان به نظرم خانم فونکهی نازنین نابترین ایدهها را در ذهنش میپرورد. با اینکه از دستش شدیدا خشمگینم، آخرهای کتاب حس میکردم خودش را در قالب فنوگلیو توصیف کرده. وقتی که داستان از دست نویسنده خارج میشود و راه خودش را میرود و آنکه مینویسد قلبش بیشتر از خوانندگانش شکسته. آنها آفریدگان خودش بودند و حتی بعد از مرگ به او بازنمیگردند. جا داشت برای کورنلیا جان هم اشک بریزم ولی خشمم اجازه نمیدهد. شاید اگر برای جلد سوم پایانی خوش رقم زد، بتوانم او را ببخشم.
با نمایش یادداشت داستان این کتاب فاش میشود.
3
1403/3/10
![شاهزاده و گدا: متن کوتاه شده](https://s3.ir-thr-at1.arvanstorage.com/top-readers-publishers/books/a4a1cf92-d301-4434-852d-12da8ab8c4a1.jpg)
کتاب من احتمالا نسخهای خلاصه و سادهشده است و جلدش با این کتاب متفاوت است. چون شابک و انتشاراتشان یکی بود مجبور شدم همین را انتخاب کنم. خیلی فکر کردم به اینکه هر کدام از عناصر شاهزاده و گدا نماد چیست. مصراع نه همین لباس زیباست نشان آدمیت از اول تا آخر کتاب توی ذهنم چرخ میزد. به این فکر کردم که هرکدام از ما موقعیتی در این زندگی داریم و آرزوی بهترش را داریم اما وقتی تجربهاش میکنیم میفهمیم خیلی متفاوت بوده با چیزی که میخواستیم. رفتارهای شاهزاده که در هر لباس و تحت هر شرایط سخت، شاهوار بودنش را حفظ میکرد برایم جالب بود و یاداوریای بود از مقام انسان که اگر بشناسیمش به هر پستی تن نمیدهیم و شرافتمان را به هیچ قیمتی نمیفروشیم. قدرت غرور میزاید. سخت است درگیر قدرت شدن و مغرور نشدن ولی جالب بود که آن موقع هم حضور ناگهانی عشق مادرانه توانست سدهای محکم غرور را در هم بشکند. حقیقت چیزی است که مردم نمیخواهند بپذیرند. تا جایی که دو دختربچه حرف شاهزاده را باور میکنند. قلب پاک بیشتر از هر چیز پذیرندهی حقیقت است. هنوز به این فکر میکنم که راهب دیوانه و دستهی دزد و گداها و سایر مراحلی که شاهزاده از سر گذراند چه مفهومی دارند. نظر شما چیست؟
با نمایش یادداشت داستان این کتاب فاش میشود.
6