حالا که دارم این یادداشت رو مینویسم، تو راه مشهد هستمD:
این کتاب رو دیشب بخاطر ربطش به امام رضا تند تند خوندم تا قبل از مسافرت تمومش کنم(کتاب برای خواهرم بود و خب اگر میبردمش مسافرت کتابش یکمی خراب میشد)باورم نمیشد بتونم تمومش کنم ولی به لطف شب زنده داریم، تونستم.
کتاب از اومدن امام به مرو رو روایت میکنه تااا شهادت امام، اونم از زبان مامون(بعضی جاها راوی عوض میشد ولی اکثرا اون بود)
کتاب خیلی قشنگ بود از این جهت که نوع روایت نویسنده فرق داشت و راوی ای که انتخاب کرده بود هم؛ چون راوی در اکثر کتاب مامون بود درواقع نویسنده انتخاب جسورانه ای کرده، معمولا کسی از این زاویه روایت نمیکنه. و حس و حال مامون رو تو صفحات آخر خیلی قشنگ توصیف کرد. کلا نویسنده توصیفاتش و قلمش خیلی خوب بود. البته چون نویسنده از ادبیات کهن یکمی استفاده کرده و به اصطلاح الهام گرفته بود، یکمی خوندن کتاب برام سخت بود اولاش، البته که بهش عادت کردم و تونستم کتاب رو راحت بخونم تا آخر.
ممکنه اولش همه چی براتون گنگ باشه اما همه چی کم کم دستتون میاد و شیرینی روایت و کتاب کم کم به دلتون رسوخ میکنه~~
در کل این کتاب برای منی که تقریبا چیزی از امام رضا و اوضاع اونموقع نمیدونستم عالی بود. اینکه قبل مسافرت بخونمش واقعا انتخاب خوبی بود چون الان با شناخت بیشتری امام رضا رو زیارت میکنم:))✨
پ.ن ۱: جلد اصلی کتاب خیلی قشنگ تر بود.
پ.ن ۲: نمیدونم کسی تاحالا فهمیده یا نه؟ که من بسی نقاشی های آقای روح الامین رو دوست دارم و عکس اول این یادداشت هم مثل همیشه از ایشونه😁