بریده کتابهای زمانی که یک اثر هنری بودم paku 1402/11/17 زمانی که یک اثر هنری بودم اریک امانوئل اشمیت 3.6 21 صفحۀ 145 آگاهی من یعنی خود من و نه چیزی جدای من. 2 5 paku 1402/11/17 زمانی که یک اثر هنری بودم اریک امانوئل اشمیت 3.6 21 صفحۀ 139 تنهایی برایمان ملموستر میشد. تا آن اندازه که به کلمات بیمعنی، معنایی پنهان میداد :) 0 5 paku 1402/11/14 زمانی که یک اثر هنری بودم اریک امانوئل اشمیت 3.6 21 صفحۀ 39 فکر کردم که زئوس پترلاما در شرط بندیاش برنده شده بود، دیگر نمیخواستم خودم را بکشم. من وابستگی پیدا کرده بودم. کنجکاوی مرا به مسیر زندگی هدایت کرده بود. در انتظار یک تحول بودم. 0 5 paku 1402/11/17 زمانی که یک اثر هنری بودم اریک امانوئل اشمیت 3.6 21 صفحۀ 147 او با مهربانی به من لبخند میزد. توی لبخندش حرفهایی بود که به زبان نمیآورد. ولی من به وضوح آنها را میشنیدم. :) 3 5 paku 1402/11/17 زمانی که یک اثر هنری بودم اریک امانوئل اشمیت 3.6 21 صفحۀ 112 آنها برای فهمیدن هم نیازی به حرف زدن نداشتند. 0 32 علی شنوایی قناد 1402/3/7 وقتی اثری هنری بودم اریک امانوئل اشمیت 3.6 21 صفحۀ 37 در برابر بدیهیات میجنگیم و گاهی هم طرح های دور از ذهن بلافاصله ما را جذب خود میکند. 0 1 paku 1402/11/16 زمانی که یک اثر هنری بودم اریک امانوئل اشمیت 3.6 21 صفحۀ 102 کلمات ساده و رام بر زبان جاری میشدند. کلماتی که کمترین تغییرات ذهنیام را هم به نمایش میگذاشتند. کلماتی که روحیات مرا بیان میکردند، همه چیز مرا نشان میدادند و مرا سرمست میکردند. 0 5 paku 1402/11/13 زمانی که یک اثر هنری بودم اریک امانوئل اشمیت 3.6 21 صفحۀ 5 اشمیت در جریان حادثهای که در صحرای هوگار برایش اتفاق افتاد(او در این صحرا گم شده بود جایی که سیصد کیلومتر با نزدیک ترین آبادی فاصله داشت؛ بدون آب و غذا) آنجا بود که احساس کرد نیرویی فوق بشری و متعالی وجود دارد که او را هدایت میکند. او میگوید در سال ۱۹۶۰ جسمم به دنیا آمد و در صحرتی هوگار بود که روح و قلبم به دنیا آمد. 1 3 علی شنوایی قناد 1402/3/6 وقتی اثری هنری بودم اریک امانوئل اشمیت 3.6 21 صفحۀ 32 آدمِ زشت فقط پیشرفت میکند. پیوسته غافلگیر میکند. هرچه جذابیتش کمتر باشد به اغواگری اش اضافه میشود. 1 0 علی شنوایی قناد 1402/3/6 وقتی اثری هنری بودم اریک امانوئل اشمیت 3.6 21 صفحۀ 34 برای نخستین بار در زندگی، احساس کردم ارزش خاصی یافتهام. اما چون آدم پوچ و به درد نخوری بودم، نمیتوانستم تشخیص بدهم چه ارزشی دارم. 0 1
بریده کتابهای زمانی که یک اثر هنری بودم paku 1402/11/17 زمانی که یک اثر هنری بودم اریک امانوئل اشمیت 3.6 21 صفحۀ 145 آگاهی من یعنی خود من و نه چیزی جدای من. 2 5 paku 1402/11/17 زمانی که یک اثر هنری بودم اریک امانوئل اشمیت 3.6 21 صفحۀ 139 تنهایی برایمان ملموستر میشد. تا آن اندازه که به کلمات بیمعنی، معنایی پنهان میداد :) 0 5 paku 1402/11/14 زمانی که یک اثر هنری بودم اریک امانوئل اشمیت 3.6 21 صفحۀ 39 فکر کردم که زئوس پترلاما در شرط بندیاش برنده شده بود، دیگر نمیخواستم خودم را بکشم. من وابستگی پیدا کرده بودم. کنجکاوی مرا به مسیر زندگی هدایت کرده بود. در انتظار یک تحول بودم. 0 5 paku 1402/11/17 زمانی که یک اثر هنری بودم اریک امانوئل اشمیت 3.6 21 صفحۀ 147 او با مهربانی به من لبخند میزد. توی لبخندش حرفهایی بود که به زبان نمیآورد. ولی من به وضوح آنها را میشنیدم. :) 3 5 paku 1402/11/17 زمانی که یک اثر هنری بودم اریک امانوئل اشمیت 3.6 21 صفحۀ 112 آنها برای فهمیدن هم نیازی به حرف زدن نداشتند. 0 32 علی شنوایی قناد 1402/3/7 وقتی اثری هنری بودم اریک امانوئل اشمیت 3.6 21 صفحۀ 37 در برابر بدیهیات میجنگیم و گاهی هم طرح های دور از ذهن بلافاصله ما را جذب خود میکند. 0 1 paku 1402/11/16 زمانی که یک اثر هنری بودم اریک امانوئل اشمیت 3.6 21 صفحۀ 102 کلمات ساده و رام بر زبان جاری میشدند. کلماتی که کمترین تغییرات ذهنیام را هم به نمایش میگذاشتند. کلماتی که روحیات مرا بیان میکردند، همه چیز مرا نشان میدادند و مرا سرمست میکردند. 0 5 paku 1402/11/13 زمانی که یک اثر هنری بودم اریک امانوئل اشمیت 3.6 21 صفحۀ 5 اشمیت در جریان حادثهای که در صحرای هوگار برایش اتفاق افتاد(او در این صحرا گم شده بود جایی که سیصد کیلومتر با نزدیک ترین آبادی فاصله داشت؛ بدون آب و غذا) آنجا بود که احساس کرد نیرویی فوق بشری و متعالی وجود دارد که او را هدایت میکند. او میگوید در سال ۱۹۶۰ جسمم به دنیا آمد و در صحرتی هوگار بود که روح و قلبم به دنیا آمد. 1 3 علی شنوایی قناد 1402/3/6 وقتی اثری هنری بودم اریک امانوئل اشمیت 3.6 21 صفحۀ 32 آدمِ زشت فقط پیشرفت میکند. پیوسته غافلگیر میکند. هرچه جذابیتش کمتر باشد به اغواگری اش اضافه میشود. 1 0 علی شنوایی قناد 1402/3/6 وقتی اثری هنری بودم اریک امانوئل اشمیت 3.6 21 صفحۀ 34 برای نخستین بار در زندگی، احساس کردم ارزش خاصی یافتهام. اما چون آدم پوچ و به درد نخوری بودم، نمیتوانستم تشخیص بدهم چه ارزشی دارم. 0 1