یادداشت joiboy
1403/12/22

زوال بشری یه جورایی زندگی خود دازایه. این کتاب شما رو به درک عجیبی از احساسات، افکار و اعمال دازای تو زندگیش میرسونه. البته اینم باید بگم دقیقا از رو زندگی خودش نیست و فرق داره ولی استخون بندی داستان از زندگی و تجربه خودشه. دازای تو یه خانواده ثروتمند و اصیل ژاپنی بدنیا اومد و درگیر تاریک ترین بخش های زندگی مردم عادی و شهر نشین شد. شخصی که تا پایان زندگیش هنوز درگیری های روحی و روانی داشت و داشت با مشکلات و اتفاقاتی که براش افتاده بود دست و پنجه نرم میکرد. که نتیجش شد خودکشی که با معشوقه اش داشته. به نظرم بهترین شروع برای کار های دازای با همین کتابه. چون زندگی و احساسات دازای رو خیلی خوب درک میکنید. جوری که آثار دیگه دازای براتون واضح تر میشه که این تفکرات داره از کجا نشأت میگیره. حالا بریم از خود کتاب بگیم: 🔺من همه نظرتان رو میگم و در آخر میگم که به چه افرادی پیشنهادش میدم. چون این کتاب واقعا کتابی نیست که بشه به همه توصیه کرد. چون ممکنه نتیجه مناسبی نداشته باشه و باعث افزایش احساسات و افکار نامناسب بشه. 1️⃣:اول باید به مهم ترین نکته کتاب اشاره کنم که میشه قلم دازای. واقعا جادویی و گیراست. به شدت جذابه و با روح و روانتون بازی میکنه. جمله هاش مثل یه خنجر قلبتون رو می دره. احساسات و عواطف بین تک تک جملات و کلمات حس میشه و یکی از دلایلی که سخت میکنه پیشنهاد دادن این کتاب رو همین قلمشه. چون دازای زندگی خوبی نداشته و افسردگی، مشکلات روحی و افکار منفیش کاملا تاثیر گذاشته رو داستان هاش و قلمش، سخته پیشنهاد دادنش. تنفر، خشم، ترس و غیره نسبت به زندگی و مردم، و مسائلی که مطرح میکنه از تمام ایراد هایی که وارده به زندگی و مردم از دید خودش، به شدت دارک و تکون دهندس. این قلم راحت احساساتتون رو به بازی میگیره و تک تک درد هاتون رو تازه میکنه چون به جرعت میشه گفت دازای اتفاق یا تجربه بدی نمونده که براش اتفاق نیفتاده باشه. پس هر کس با هر زندگی حتما با بخشی از این داستان ارتباط برقرار میکنه و همون بخش مثل ضربه پتک، منگتون میکنه. 2️⃣:راوی داستان و شخصیت ها واقعا زنده بودن. درسته داستان کوتاهه ولی به سرعت شخصیت ها واقعی میشن تو ذهنتون. مخصوصا شخصیت اصلی که تا آخر کتاب باهاش عصبی میشید، ناراحت می شید، گریه میکنید، داد میزنید و بالاخره یه جوری احساساتتون رو خالی میکنید.😂 لعنت به دازای با این شخصیت هایی که آورده بود تو این کتاب. خیلی عجیب بودن. 3️⃣:مفاهیم کتاب و نگاه نویسنده. اصلا اسم کتاب زوال بشریه و داستان کلش درباره ایرادات و مشکلات انسان و زندگیشه. تک تک مشکلات و ایرادات رو، دونه به دونه به چشمتون میاره و میگه:«خب میخوای چیکار کنی جلوی اینا؟ آیا جوابی برای هر سوالی که میخوای هست؟» و جوابی برای خیلی از این سوال ها نمیده. و یا اگر هم میده جواب درستی نیست و جوابیه که از تفکرات و عقیده پوچ گرا نویسنده میاد. نمیگم که چرت و پرته، این کتاب اتفاقا کتاب خیلی خوبیه. فقط این کتاب، کتابیه که زندگی گنگ و مبهم یه انسان رو نشون میده پر از مشکل. پر از ایراد. پر از اتفاقات بد. پر از درد و زجر. پر از تنفر و خشم. پر از ترس و ناامیدی. انسانی که تنها راه حل درست کردن مشکلات زندگی رو خودکشی میدونه. کسی که به نتیجه میرسه ما هیچ خوبی بین مردم پیدا نمیکنیم. و به ناامیدانه ترین افکار ممکن دست پیدا میکنه. من وقتی کتاب رو میخوندم با تمام وجودم همزاد پنداری میکردم با شخصیت(که البته خود دازایه). واقعا تک تک درد هاش رو درک میکردم. ولی از طرفی ناراحت بودم که نتیجه گیری که از این همه درد و رنج میکنه، کاری میکنه تو اوج، زمانی که دیگه کاراش داره میترکونه خودکشی کنه. پیش خودم میگفتم دازای با این همه استعداد، قدرت، هوش، توانایی چه قدر دردناکه که خودش رو حیف کرد. اگر واقعا میتونست اون بخش زیبا زندگی رو درک و حس کنه چه قدر تغییر میکرد زندگیش. چه قدر خوب میشد همه چیز. هر چه قدر که دازای شناخته شدست ده ها برابر بیشتر میشد. ولی خب چه میشه کرد. فقط دلم براش میسوزه و همین الانم با درد دارم دربارش مینویسم. چون به شدت میفهممش و درکش میکنم. 🔺و خب به چه کسایی پیشنهاد میکنم. اصلا تو دوره ایی که ناراحت یا افسرده اید سراغش نرید. مثل یه تیغ رو رگ هاتون عمل میکنه. اگر سنتون کمه و تجربیات کمی دارید اصلا خوشتون نمیاد، چون کتاب داستان خاصی رو دنبال نمیکنه و بیشتر حول محور احساسات و افکار و اتفاقات زندگی شخص میگرده. کتابیه که برای درک کردنش به تجربیات خیلی زیادی نیاز داره. و اگر این دو مورد رو ندارید برید سراغش. شاید باز لذت نبرید. نیاز به یه کتاب ناامیدانه نداشته باشید. نیاز به یه کتاب دردناک و غمگین نداشته باشید. ولی بخونید که برعکس تمام این اشتباهات تو زندگیتون پیش برید. و از زندگی آدم مهم و تاریخی مثل دازای درس بگیرید. 🔴🟥با نظراتم موافقی؟🟥🔴
(0/1000)
نظرات
1403/12/24
در شرایطی ام که هم ظرفیت ارتباط گرفتن با تمام رنج های آدمی رو دارم هم آمادگی افسرده شدن رو @joi_boy
1
1403/12/24
فعلا نرو سراغش به نظرم. یا اگر دوست داری بری سراغ دازای تا چند روز آینده یادداشت همه کتاباشو میزارم ببین از کدوم خوشت میاد. @mo_salmani
1
1403/12/24
اون بخش که گفتین چه قدر حیفه که با این استعداد در نویسندگی خودشو کشت، من همین حس رو در مورد صادق هدایت دارم.
1
2
1403/12/27
جالبه من شنیده بودم یه اکسی کدون اعتیاد داشته یه مسکن تزریقیه که اعتیادآور هم هست تو ویکی پدیاگفته به حدی اعتیاد داشته که روزی ۵۰ تا میزده میگن اصن باندپیچی ها رو دستای دازای تو انیمه بانگو ، مال جای تیغ واسه رگ زدن نیست ، جای سوزنه
1
1
1403/12/28
هوووم متاسفانه من انقدر اطلاعات ازش نداشتم. ولی اگر اینطوری زده همین طوره، چون خودشم همیشه تو داستان هاش از این شخصیت ها داره و تو خود همین کتابم مواد می زنه. ممنون که گفتی.😄🙏
1
joiboy
1403/12/22
1