یادداشت
1403/3/21
![دروازه مردگان؛ قبرستان عمودی](https://s3.ir-thr-at1.arvanstorage.com/top-readers-publishers/books/f21cad15-bb87-4506-9351-8918ca504fdd.jpg)
![جدا فراتر](https://s3.ir-thr-at1.arvanstorage.com/top-readers-publishers/reviews/30ff47ea-1450-4d10-9d98-c3e595994f78.jpg)
جدا فراتر از حد انتظارم بود :) به خاطر تجربههای ناموفق قبلی (و نظر منفی یکی از دوستام)، حس میکردم این فانتزی ایرانی هم نمیتونه نظرم رو به خودش جلب کنه، ولی خب اشتباه میکردم... 🔅🔅🔅🔅🔅 ماجرا از زمان حال شروع میشه، با داستان پسر نوجوونی که هنوز درگیر غم از دست دادن مادرشه... یه روز پدر مجید یه سری دستنوشتهٔ خیلی قدیمی میاره خونه تا ازشون برای تابلوی نقاشیش استفاده کنه، این دستنوشتهها اینقدر برای مجید جذابن که دیگه نمیتونه رهاشون کنه و اینطوری سر از یه ماجرای جالب درمیاره که شروعش حدود ۱۵۰ سال قبل بوده، ماجرایی از بچههای دزدیدهشده، دنیای مردگان و ایرانی که تازه داره با مظاهر تمدن و علم جدید روبهرو میشه... 🔅🔅🔅🔅🔅 این کتاب در واقع جلد اول از یه مجموعهٔ سه جلدیه، قبرستان عمودی، شب خندق و چاه تاریکی. مجموعهٔ دروازهٔ مردگان، یه رمان تاریخیه با چاشنی فانتزی. بخشهای تاریخی تو ایران زمان قاجار میگذره، شخصیتها اصولا خیالی هستن، به جز یه شخصیت، میرزا حسن رشدیه. برای من آشنا شدن با این شخصیت جالب بود و نقشش تو کتاب رو دوست داشتم. بخش فانتزی کار رو باز نمیکنم که لو نره، ولی خب با توجه به اسم مجموعه، تقریبا مشخصه با چی طرفیم (و نکتهٔ ترسناک قضیه کجاست 😱😄). البته این بخش فانتزی با اینکه نخ تسبیح اصلی داستانه، اونقدرها تو چشم نیست، یعنی در واقع اینجا با جادو و جنبل و موجودات عجیب و غریب طرف نیستیم. پس اگه کلا میونهٔ خوبی با فانتزی ندارید به نظرم بازم میتونید از این مجموعه لذت ببرید. کلا هم این بخش فانتزی اونقدری نبود که بگم نیاز به دنیاسازی خاصی داشت، یعنی در واقع اینجا همه چیز شبیه دنیای خودمونه با یه کوچولو استثناء. خودم با منطق یه سری از وقایع مشکل داشتم و به نظرم بعضی چیزا درست با هم جور در نمیاومد، ولی گفتم این موضوع زیاد تو چشم نبود :) 🔅🔅🔅🔅🔅 من خیلی زود جذب داستان شدم. هم خط سیر زمان حال مجید و خانوادهش، و هم خط سیر زمان گذشتهٔ رضاقلی و دوستاش برام پر از رمز و راز و پیچشهای جذاب بود و از اون طرف، شخصیتها اونقدر برام مهم شده بودن که بخوام بدونم کارشون به کجا میکشه. در واقع این نکتهٔ اخیر برای من یکی از مهمترین ویژگیهای یه کتاب خوبه، اینکه بتونم با شخصیتها ارتباط عاطفی برقرار کنم و براشون نگران بشم :) این کتاب هم برام همینطوری بود، واسه همین خیلی پیش میاومد که در حین گوش دادن با صدای بلند ابراز احساسات کنم 😅 البته قطعا اجرای عالی نسخهٔ صوتی تو این علاقه بیتأثیر نبود. این نسخه با صداهای مختلف برای روایت مجید و رضاقلی اجرا شده و واقعا، هم صداهای انتخابشده و هم اجراها عالی بودن. آهنگهای ترسناکی هم که کار شده بود باعث میشد حتی تو صحنههای عادی هم بترسم 😄 خودم جلد دوم رو از همهٔ جلدها بیشتر دوست داشتم. جلد اول یه مقدار حوصله میخواد و سرعتش به نسبت پایینه، ولی جلد دوم و سوم ضربآهنگ سریعتری دارن و هیجانشون تقریبا نمیخوابه (مشکلم با جلد سوم یه سری اشکال منطقیه وگرنه از نظر هیجان چیزی از جلد دوم کم نداشت). در نهایت، به نظرم این مجموعه برای نوجوونهای ۱۳-۱۴ سال به بالا مناسبه و حس میکنم آدمهای بزرگسال هم مثل خودم میتونن ازش لذت ببرن :)
(0/1000)
نظرات
تاکنون نظری ثبت نشده است.