تلفیق ژانر وحشت با طنز، از دست هر نویسندهای ساخته نیست. انگار روح رولد دال در سودانیموس بوش حلول کرده و با نسخهی بچههای امروز به روز شده و دارد قلم فرسایی میکند.
کل کتاب یک روایت چرک داشت که اگر بخواهم کتاب را به یک ۱۳ساله معرفی کنم، قبلش حتما چرک خشک کن این دیالوگ را میریزم توی آب پرتقالش تا مریض نشود. آن روایت از راوی این است: 《دروغ گفت؟ بله. اما، امیدوارم تو هم با من موافق باشی دروغ سفید بود. از آن گذشته، او که مطمئن نبود تولد یویوجی نیست!》
از یک چیز دیگر هم خوشم نیامد! بعضی توضیحات مترجم. مخصوصا توضیحش درباره سپاه صلح!!!!!!! آمریکا.💀