یادداشت سعید بیگی
1403/5/4
![کتاب آه: بازخوانی مقتل حسین ابن علی (ع)](https://s3.ir-thr-at1.arvanstorage.com/top-readers-publishers/books/991514fd-309a-4cc1-851c-362851881370.jpg)
کتاب در 580 صفحه به همراه مقدمه و واژهنامه در پایان کتاب و یک نقشۀ راهنما از مسیری که امام حسین علیهالسلام و کاروان همراه ایشان، از مکه تا کربلا طی کردهاند؛ در قطع رُقعی و در نشر جام طهور منتشر شده است. آقای حجازی در بارۀ انتخاب نام کتاب، توضیحی جالب دادهاند که بسیار شنیدنی و خواندنی است. در واقع برای ترجمۀ «نفس المهموم» به «کتاب آه» رسیدهاند که نامی ابتکاری و بسیار مناسب و عالی است. کتابی که من خواندهام چاپ هفدهم و در 1000 نسخه، در سال 1401 چاپ شده است. طرح جلد کتاب بسیار زیبا، جالب و ابتکاری است و در پشت جلد هم، نخستین فراز از متن مَقتَل که به مرگ معاویه ابن ابوسفیان اشاره دارد، آمده است. نثر کتاب ساده است و روان و خوشخوان و به قول آقای حجازی؛ متن ترجمۀ کتاب نفس المهموم عربی که همان دمع السجوم باشد، پاره پاره شده و سپس بنا بر ملاحظاتی این چنین در پی یکدیگر قرار گرفتهاند. با اینکه کتاب 580 صفحه است، اما خواندن کتاب بسیار سریع است و فرازهای کتاب، بِسان لقمههای کوچکی است که پس از آغاز مطالعه، ابدا متوجه نمیشویم که چطور پیش میرویم و ناگهان خویش را در پایان کتاب، با چشمانی اشکبار و دلی غمبار در مییابیم. آقای حجازی همانگونه که در مقدمه هم گفتهاند، تلاش کردهاند اسامی را یکسان کنند و نیز ترتیب و توالی رویدادها را دقیق و مرتب و پشت سر هم بیاورند. این مسئله گرچه در بیشتر بخشهای کتاب انجام شده، اما در مواردی هم نیاز به بررسی و دقت و اصلاح و بهبود دارد. من این موارد را در فایلی آماده کردهام و در صورت امکان برای آقای حجازی یا ناشر محترم ارسال خواهم نمود تا در چاپهای بعدی اصلاح و بهینه شود. در پایان ضمن سپاس فراوان از آقای یاسین حجازی و پیش از ایشان از شیخ عباس قمی و میرزا ابوالحسن شعرانی، برای درگذشتگان رحمت و غفران الهی و برای عزیزان در قید حیات؛ آرزوی تندرستی، شادکامی و توفیق روزافزون دارم. این کتاب در اصل یک روضۀ مجسم بود که ناخودآگاه انسان را در بسیاری از فرازها با خود به عمق رویدادها و وقایع میبُرد. تا جایی که وقتی به خود میآمدی؛ متوجه میشدی، مدتی است که متن و خواندنش به اتمام رسیده و تو هنوز در آن وادی ایستادهای و اشک چهرهات را شستشو داده است. گریه میکردی و شانههایت آرام آرام تکان میخورد؛ آنگاه بر روان شهدای کربلا درود میفرستادی و بر قاتلان آن بزرگان لعنت میفرستادی و این تنها کاری بود که در آن شرایط از تو بر میآمد. علاقه مندان به کربلا و عاشورا، مطالعۀ این اثر ارزشمند و مقتل بازخوانی شدۀ شیرین و لذت بخش را از دست ندهند. التماس دعا.
(0/1000)
نظرات
تاکنون نظری ثبت نشده است.