یادداشت محمدامین رنجبری
1403/5/5
داستان شدیدا گیرا و میخکوب کننده. از جنس کتاب هایی که باید آن را یک نفس خواند. پایان کتاب و برخی شیطنت های راوی داستان را اصلا دوست نداشتم، مخصوصا آنکه در پایان شأن راوی در آستان پر جبروت آقا علی بن موسی الرضا بالاتر می رود! چه موقع؟ آن زمانیکه دو شیطنت زنانه از خود نشان داده و یکی از آنها باعث سر شدن کانون گرم یک خانواده شده است. شاید نظر صادق کرمیار این بوده که هرکسی در درگاه امن آقاجان می تواند به جایگاهی برسد. اما به نظر بنده این نوع نگاهش غلط بوده است.
(0/1000)
نظرات
تاکنون نظری ثبت نشده است.