یادداشت نرگس
1403/10/16
🍃خيلى زود، سرم درد مىگیرد. درک بعضی از چيزها آنقدر دشوار است كه ذهنمان با درد مىريزدشان بيرون. يادم مىآيد قبلاً چيزى شبيه به اين را تجربه كردهام، زير آسمان پرستاره، وقتى تلاش مىكردم بىكرانگى آن را بپذيرم. اولین رمان اگلوف، نویسنده و فیلمنامه نویس فرانسوی، که ۲۵سال پیش منتشر و برندهی جایزهی “آلن فورنیه (یکی از جوایز ادبی فرانسوی که سالانه به نویسندهای نوظهور برای اولین یا دومین رمان برجستهاش اهدا میشود.)” شد. این کتاب، رمانی کوتاه _که شاید در یک نشست هم بشه خوندش_ اما پر مغزه. در عین شیوایی کلام، فضایی تاریک، سرد و وهمآلود داره که ترکیبی از طنز سیاه و تلخی واقعگرایانهست. جملاتش ساده، شاعرانه، دلنشین و در عینحال تلخن. داستان در یک محیط روستایی به نام «سنژان» جریان داره که به مرور زمان جمعیتش خیلی کم و تقریبا خالی از سکنه شده. توی این روستا یک بنگاه کفن و دفن به نام «ادموند گانگلیون و پسر» وجود داره که بخاطر جمعیت کم روستا و کمبود “مرگومیر”، از کاسبی افتاده. داستان در ادامه به توصیف روزمرگی صاحب این بنگاه و کارمندانش میپردازه؛ ژرژ و مولو. 🍃وقتى از مولو میپرسيدند كه در زندگى چهكار مىكند، جواب مىداد: «تو كار پيراپزشكىام» و وانمود مىكرد از كارش راضی است. ژرژ مسائل مربوط به هويتش را از خيلى وقت پيش حل كرده بود و وقتى همين سؤال را ازش مىپرسيدند، صادقانه جواب مىداد: «من تو زندگی هيچ كارى نمىكنم، تو بخش مرگ مشغولم.» با اینکه تمام داستان بوی مرگ و تنهایی میده ولی گاهی هم طنز تلخی شمارو به خنده میندازه. فضاسازیش انعکاسی از بیهودگی و تکرار زندگی روزمره شخصیتهاست که با نگاهی فلسفی و انتقادی روایت میشه. این کتاب مقدمه و اطلاعات خوبی درباره اگلوف داره. در اخر هم یه مصاحبه با اگلوف داره که خیلی جذابه. بخشی از این مصاحبه: 🍃+آيا كار نويسنده، حتی به غلط، ايجاد همذاتپندارى بين خواننده و شخصيت نيست؟ در رمانهاى شما، شخصيتها به رغم غرابتشان شبيه ما هستند. -موقع نوشتن به خواننده فكر نمىكنم،چون خواننده يک شخص واحد نيست، چهرههاى متفاوتى دارد. حس مىكنم نمىتوانيم براى خواننده بنويسيم. نوشتن، قبل از هرچيز، يک عمل خودمحور است و به خود نويسنده برمىگردد. بعد، شايد خوانندهها هم خودشان را در آن پيدا كنند، مسلماً مسائلى وجود دارد كه بين همه مشترک است، اما در آغاز، اين طور تصور نمىكنم كه براى كسى مىنويسم. کتابهای این نویسنده شمارو به فکرکردن وامیداره. با اینکه نوع روایتشون تلخه اما با طنزسیاهی همراهه که خوندنشون رو لذتبخش میکنه! اگه به این دست کتابها علاقمندید این کتابش هم عالیه و به نسبت خودش انتخاب خوبیه🍃.
(0/1000)
نظرات
1403/10/17
بدک نبود ولی تا انتها ندیدم..فک میکنم فصل اول رو کامل دیده باشم..ممنون از توضیحاتت🙏🙏🙏
1
نرگس
1403/10/17
1