بریده‌ای از کتاب انسان در جستجوی معنی اثر ویکتور امیل فرانکل

بریدۀ کتاب

صفحۀ 17

روی هم رفته تنها زندانیانی میتوانستند زنده بمانند که پس از سالها جابجایی از اردوگاهی به اردوگاه دیگر و در مبارزه برای زنده ماندن، فاقد همه گونه ارزشهای اخلاقی شده بودند...

روی هم رفته تنها زندانیانی میتوانستند زنده بمانند که پس از سالها جابجایی از اردوگاهی به اردوگاه دیگر و در مبارزه برای زنده ماندن، فاقد همه گونه ارزشهای اخلاقی شده بودند...

67

12

(0/1000)

نظرات

این خودش برمیگرده به غریزه بقا و زنده موندن وقتی که تنها هدف ات فقط اینه که به هر قیمتی دووم بیاری تا شاید یک روزی رها بشی 
یه مستند چند سال پیش دیدم  که توش یک دهه بعد از اون وقایع چندتا از زندانیها رو برگردونده بودن به آشویتس برای تهیه یه مستند انگار بی تفاوت قدم میزدن و خاطره تعریف میکردن , اصلا ادم میموند از نگاه کردن به این ها از این که ادم ها چطور میتون  حتی بعد از تجربه چنین شرایطی اینطور اونجا قدم بزنن  به نوعی میدونستن هیچ کاری ازشون برنمیاد و تنها باید زندگی کنن و بار این مسائل به دوش بکشن و توخودشون بریزن  و همین که به نوعی احساس رو در خودشون کشته بودن البته خیلی ها هم اینطور نبودن  ،یکی از دلایل که بخش یهودی هالیوود رو این ماجرا سرمایه گذاری کرد همین ترس از فراموش شدن این ماجرا بود انگار لکه ننگی که همه میخواستن فراموش بشه 
5

2

من فکر میکنم انسان اساسا برای  تغییر به صورت آنی ساخته نشده!
نه تنها زندان.
مثال بزنم. شما همین الان برو سوریه رو در زمان خیلی کمی تبدیل کن به ژاپن. حتی طبق تجربه تاریخی هم نگاه کنیم، قطعا واکنش صحیحی از این حجم از تغییرات دیده نمیشه! به خصوص وقتی این تغییرات وارد فاز اجتماعی بشه...
جامعه ای غالبا بردنست که میزان رشد و میزان تقاضای اون بتونه توازنش برقرار بشه.
.
حالا در مورد این داستان و هولوکاست و این ها، همیشه و همیشه تاریخ نشون داده هر کنشی قطعا واکنش خودش رو خواهد داشت. مثال های مختلف از جهات مختلف خیلی خوب اینو نشون داده.
حالا در دو قرن گذشته، یهود با یک اتفاق سخت مواجه شد. طبیعیه که با همون سرمایه و نواوری ها و با هر چیزی که دستش میرسه بخواد نسبت به گذشته خودش واکنش نشون بده حتی به وحشی ترین و غلط ترین روش ممکن...  

0

بحث عمل و عکس العمل یه بحث پیچیده اس و در سیاست هم متفاوت تر هست به هنر و اینکه لزوما هر عملی به عکس العمل منجر نمیشه چرا که  واکنش ها بعدتر مانع میشه  ،، ولی این مسئله هم زمانی که چند عامل دست به دست هم بدن اتفاق می افته ، یکی منافع یکی بستر یکی هم اراده و میل
یعنی اگر مثلا در جنگ جهانی دوم خیلی از اتفاقات نمی افتاد و منافعی یک عده خاصی بهم نمیخورد بستر فراهم نمی شد که یک اتحاد جهانی شکل بگیره و  اراده کنه که به مقابله دست بزنه برای اینکه میل به مقابله در مردم به وجود بیاد چرا که اتفاقات بسیار بدتر بعد از جنگ دوم به وجود اومد که همچین اتحاد و واکنشی در پی نداشت و هم اتفاقات در زمان ها مختلف با تاثیر و درک از گذشته هم همراهن
 شما سوریه رو مثال زدی بنظرم مثال اشتباهی چون سوریه احتمالا به جای درستی کشیده نشه به دلایل مختلف  ولی تا حدودی میشه اون رو دست پخت چند کشور با چند تفکر متفاوت که هر لحظه احتمال داره هر اتفاقی این ها رو رودروی هم قرار بده  
 @frederick1420  

1

در مورد سوریه من صرفا منظورم سرعت تغییرات بود و یک مثال فرضی بود  با توجه به بستری ک وجود داره.
در مورد واکنش هم این نیست که لزوما آنی باشه. شما کاملا درست میگی که ممکنه یکسری اتفاقات بیفته که واکنش رو بر هم بزنه ولی در کل به نظر من حتی این عدم موفقیت حتی اگر در چند نوبت باشه باعث از بین رفتن واکنش نمیشه. صرفا اون تغییر و واکنش رو طولانی مدت یا میان مدت میکنه. حالا شاید با سر و شکلی دیگه برگرده ولی برمیگرده. البته این واکنش هم طبیعیه حد و حدودی داره. گاهی در حد اصلاح گاهی در حد انقلاب.

@omid...abad 

0