یادداشت جواد کریمی
1404/2/5
شبهای روشن و صبح تاریک؛ وقتی که آخرین جمله از کتاب رو خوندم فقط یاد یه شعر از مولانا افتادم: عشق یعنی تشنه ای خود نیز اگر واگذاری آب را، بر تشنه تر... موضوع داستان، شیوه روایت، قلم نویسنده، ریتم روایتگری و ... همه و همه به قدری خوب بود که وسط خوندن کتاب نیازی به استراحت و مکث نداشته باشم و از خوندنش خسته نشم و خوابم نگیره.
(0/1000)
نظرات
تاکنون نظری ثبت نشده است.