یادداشت قصه خوان تنها
1404/5/23
" ۳۶۵ روز بدون تو... فقط یک کتاب نیست؛ دفترچهایست از تکهتکههای قلبی، که در هر صفحهاش، صدای آهی آرام پیچیده. این کتاب شبیه یک گفتوگوی نیمهکاره است؛ جملاتی که وسط سکوت افتادهاند و ادامهشان را باید خودت حدس بزنی. هر صفحه ، مثل باز کردن یک نامهی قدیمی است؛ بوی خاطره، طعم حسرت و کمی امید! «۳۶۵ روز بدون تو» به تو یادآوری میکند که گاهی زخمها قرار نیست بسته شوند ، فقط یاد میگیری با آنها زندگی کنی. شاید عدد روزها کامل نباشد ، اما قصهی دلتنگی… هیچوقت ناقص نمیماند! و در پایان میفهمی که نبودن ، گاهی عمیقترین شکلِ بودن است! "
(0/1000)
نظرات
تاکنون نظری ثبت نشده است.