یادداشت فاطمه ابویسانی

        «صدای پنجره می‌آید» مثل یک زمزمه شبانه‌ست که کم‌کم به جانت می‌خزه 🪟✨. شعرهاش بوی باران، مه غلیظ و فکرهایی رو می‌ده که فقط نصفه‌شب سراغت میان. هر خط، مثل باز کردن آرام یک پنجره‌ست تا ببینی پشتش چه قصه‌ای کمین کرده… و وقتی تموم می‌شه، هنوز صدای اون پنجره توی سرت می‌پیچه 🌙💭.

      
3

2

(0/1000)

نظرات

تاکنون نظری ثبت نشده است.