بهتر انتخاب کن، بهتر بخوان

خسروشاهی

@khosroshahi

85 دنبال شده

118 دنبال کننده

                      «به نظر من هر کتاب، قرار ملاقاتی‌ست با فرهیخته‌ای، به صرف قهوه و سیگار، در کنجِ دنجِ کافه‌ای»

-کارشناس ارشد عکاسی
-کارشناس چاپ و نشر 
-طراح گرافیک و صفحه آرا
-دست‌اندرکارِ سابقِ نشرِ دانشگاهی

گالری کوچکی از عکس‌های مستندم در اینستاگرام پذیرای شماست.


                    
ViewCamera62
Khosroshahi.pix

یادداشت‌ها

نمایش همه
                این کتاب شرح زندگی نیست؛ بخشی از خاطرلت نظامی و حرفه‌ای شهید صیاد شیرازی از روزهای منتهی به پیروزی انقلاب اسلامی، از درجه سروانی در پادگان اصفهان تا امیری در روزهای پایان جنگ ایران و عراقه. 
احمد دهقان خاطراتی از شهید که در قالب ۲۲ نوار در روزهای پایانی جنگ از ایشان به جا مانده بود را به صورت منسجم و منظم تدوین کرده. 
این خاطرات بیشتر بر حوادث کردستان و شرح پیشروی و عملیات‌های ارتش تمرکز داره و قسمت انتهای کتاب هم شرح عملیات‌های مهم در منطقه جنوب رو پوشش میده. 
برای من شنیدن خاطرات فرماندهان ارتش لذتبخشه چرا که بدون اسطوره‌سازی و قهرمان پردازی‌های قلوّ آویز و ایدئولوژیک با افرادی آشنا میشیم که هم تحصیلات دانشگاهی و تخصصی داشتند و هم ایمان و اخلاص  انقلابی و میهن‌پرستی. ضمن اینکه با بخشی از تاریخ نگفتۀ انقلاب و کارشکنی‌ها و خیانت‌های صورت گرفته، چه به صورت صریح و چه ضمنی آشنا میشیم.
این کتاب قدری برای من جذاب بوده که سه بار کامل خوندمش و بیش از ده بار بخش‌های مختلفش رو مرور کردم. 
به کسانی که به فیلم‌های جنگی و خاطراتِ نظامی با تحلیل‌های تخصصی علاقمند هستند، این کتاب رو پیشنهاد میدم.
        
                کتاب ۵۰ مقاله از «اندی گراندبرگ» منتقد و نظریه‌پرداز حوزه عکاسی در دهۀ آخر قرن بیستم را در بر می‌گیرد.
نقدهای گراندبرگ در باره رسانۀ عکاسی، درک و شیوۀ نگرشی جدید نسبت به این رسانۀ مدرن به ما می‌دهد و بنیان‌های سنتی و برساختۀ نگاه ما نسبت به نقش هنر در زندگی و تاثیر آن بر فرهنگ را دگرگون می‌کند. 
گراندبرگ در جای‌جایِ مقالات خود ما را با این حقیقت روبرو می‌کند که عکاسی بر دریافت ما از واقعیت مستقیماً اثر می‌گذارد و با این دیدگاه، طبیعت عکاسی را نیازمند نگاهی بازاندیشانه می‌داند. 
مولف در مقدمه کتاب اشاره می‌کند که نظریه انتقادی خصوصا زبان‌شناسی و نشانه‌شناسی جوهرۀ نقدها را تشکیل می‌دهد که پایه‌گذار شیوۀ نقد جدیدی که امروزه وجود دارد شده است. 
گراندبرگ از نظریات انتقادی رولان‌بارت، والتر بنیامین و ژان بودریار در مواجهه با واقعیات اجتماعی عکس‌ها استفاده کرده است. 
در مورد مخاطبان این کتاب باید بگویم که دیدگاه‌های انتقادی فاصله میان علوم انسانی و هنر را از میان برداشته است؛ خاصه در بارۀ عکاسی که رسانه‌ای فوق‌العاده دموکراتیک محسوب می‌شود؛ چرا که فقط عکاسان حرفه‌ای نیستند که عکس می‌گیرند، بلکه امروز هر کسی در جیب خود دوربین عکاسی دارد و یا مخاطب عکس‌هاست و در محاصرۀ تصاویر و عکس‌ها قرار دارد. 
اندیشۀ انتقادی با بررسی معنای نهفته در عکس‌ها و مورد سؤال قرار دادن واقعیاتِ بازنمایی شده توسط عکس، به ما کمک می‌کند که به درک بهتری از واقعیت دست پیدا کنیم.
        
                جان سارکوفسکی که عکاس و منتقد بود بین سال‌های ۱۹۶۲ تا ۱۹۹۱ مدیریت بخش عکس موزه هنر مدرن نیویورک را نیز بر عهده داشت و به عنوان گالری دار، استعدادهای بسیاری را به دنیای هنر معرفی کرد. 
پژوهشگران و مورخان تاریخ معاصر تصدیق می‌کنند که سارکوفسکی در پرورش نسل بزرگی از عکاسان مدرن آمریکا و بریتانیا تاثیر انکار ناپذیری داشته تا جایی که در جایی نقل شده که « سارکوفسکی به مردم آمریکا عکس دیدن را یاد داد». او بعد از بازنشستگی در سال ۱۹۹۱ و تا پایان عمر خود در سال ۲۰۰۷  دوباره به عکاسی کردن پرداخت.

این کتاب شامل صد قطعه تصویر از عکاسان نامدار و بعضی ناشناس است که طی چهل سال قبل از انتشار کتاب عکاسی شده اند. 
نگاه آزاد، عمیق و به دور از کلیشه‌های نقدِ رایج، از ویژگی‌های منحصر به فرد سارکوفسکی‌است.
اهمیت کتاب نگاهی به عکس‌ها تا حدی است که گفته میشه علاقمندان عکاسی در انگلستان، حد اقل یک بار این کتاب را مطالعه کرده اند.

نکته جالب اینکه فرشید آذرنگ مترجم، که خود از مدرسین طراز اول رشته عکاسی در دانشگاه است، برای مفیدتر بودن این کتاب برای دانشجویان رشته عکاسی، حدود چهل صفحه مبانی نقد را به ترجمه کتاب اضافه کرده که بسیار مفید است و ارزش این کتاب را دوچندان میکند.
        
                بالاخره اولین عکاس ایرانی کیست؟ 
هنوز بین استادان و پژوهشگران تاریخ عکاسی ایران اختلاف نظرهایی در باره« اولین عکاس در ایران » و « اولین عکاس ایرانی »  وجود دارد. همه متفق‌القول هستند که تنها پنج سال پس از به ثبت رسیدن عکاسی در سال ۱۸۳۹ میلادی، اولین دوربین‌های اهدایی از دربار روس و انگلیس وارد ایران شد. و مستشاران خارجی نحوه کار با دوربین و چاپ عکس‌ها روی صفحات مسی را به ایرانیان یاد دادند. در برخی منابع با اشاره به اسناد موجود، « ژول ریشار » فرانسوی رو اولین عکاس در ایران می‌دانند که از ناصرالدین میرزای ۱۳ ساله عکاسی کرده و  همزمان با او « ملک قاسم میرزا » نوه بیست و چهارم فتحعلی‌شاه قاجار، اولین عکاسِ بومی و ایرانی لقب گرفته است. 
در هر صورت بر کسی پوشیده نیست که دوره رشد و پویایی عکاسی در ایران در دوران قاجار علی الخصوص دوران ناصرالدین‌شاه، به واسطه علاقه شخصی وی به این اسباب بازیِ جدید، دارای اهمیت فراوانی است؛ تا جایی که سلطان صاحبقران ضمن دایر کردن عکاسخانۀ همایونی در دربار، خود عکاسی را یاد گرفته و آثار بیشماری به جای کذاشته که در کاخ گلستان موجود است. 
این کتابِ مصور، ضمن مرور تاریخی شکل گیری عکاسی در ایران به مراحل رشد و گسترش آن در بزنگاه‌های تغییرات اجتماعی و فرهنگی دربارِ ناصری و بیرون از دربار، همچنین آثار مکتوبی که پیرامون عکاسی پدید آمده پرداخته است. 
این کتابِ مهمِ تاریخی با ویرایش جدید، آخرین بار در سال ۹۲ به چاپ سوم رسیده و اگر در بازار موجود باشه به سختی قابل دسترسیه.
        
                ویلم فلوسر فیلسوف و پدیدارشناس هایدگری در این اثر کم حجمِ پر مایه، عکاسی یا به تعبیر خود تصویر فنی را به عنوان دومین نقطه عطف تاریخ بعد از پیدایش خط، مورد واکاوی هستی‌شناسانه قرار داده است. 
او در این اثر کوشیده تا با توضیح ماهیت تصاویر، کار عکاس، دریافت ما از عکس‌ها و جهانی که عکس می‌سازد، به تاثیرات فرهنگی و کارکرد کلّی عکاسی در زندگی ما بپردازد.
قطعاً با مطاله بخش‌های گیرای این اثر ارزشمند، با نگاهی مواجه خواهید شد که ممکن است ذهنیات و کلیشه‌های طبیعیِ برساخته شده را مورد شک و تردید و نظمی جدید قرار دهد. 
این کتاب جز عکاسان به کار کسانی نیز می‌آید که به مطالعه تاثیرات فرهنگیِ در حال تغییرِ رسانه‌های مدرنی نظیر عکاسی، علاقه دارند. 
او در جایی از این کتاب می‌گوید: عمل عکاسی یک شکِ پدیدار شناسانه است، زیرا سعی دارد از نقاط دید متعدد به پدیده‌ها نزدیک شود. اما ساختار کمّی و ریاضی‌وارِ این شک توسط  برنامه دوربین تعیین می‌شود.
        
                جان برجر (در برخی منابع جان برگر) منتقد ادبی-هنری، رمان‌نویس، نقاش و روزنامه‌نگار انگلیسی بود که در سال ۲۰۱۷ عالم فرهنگ فقدان او را پذیرفت. او از جمله منتقدان تاثیرگذار دهه‌های گذشته بود تا آنجا که به نقل از روزنامه گاردیَن، در یک نظرسنجی، کتاب « درباره نگریستن » او که به فارسی نیز ترجمه شده از جمله آثار دانشگاهی‌است که جهان را تغییر داده.
.
برجر تاثیر پذیرفته از آثار منتقدینی چون « والتر بنیامین، سوزان سانتگ و رولان بارت » اما با نگاهی شخصی‌تر و آزادانه‌تر نسبت به ادبیاتِ مرسومِ نقد هنری، به تحلیل آثار هنری پرداخته و سویه‌های اجتماعی، فرهنگی و سیاسی را مد نظر قرار داده است. او در یکی از نوشته‌های معروف خود با نقد نگاه برساختۀ مردانه نسبت به زنان با اشاره به اینکه حتی این سلطه روی نگاه زنان نسبت به خود نیز موثر بوده، می‌گوید: « مردان به زنان نگاه می‌کنند و زنان خود را که در حال دیده شدن هستند می‌بینند».
باید گفت « ویکتور برگین » منتقد شناخته شدۀ هنری نیز تاثیر پذیرفته از برجر است. 
.

جان برجر در کتاب « درک عکس » عکس‌هایی را انتخاب کرده و از نظرگاه خاص خود که اشاره شد، به تحلیل و تفسیر شخصی عکس‌ها با تکیه بر معانی فرهنگیِ نهفته در هر عکس پرداخته است. 
مطالعه این اثر مهم به تمامی علاقمندان نقد و درک تصاویر عکاسانه توصیه میشه.
        
                ارتباط چیست و به چه کار می‌آید. چه کسانی باید با آن آشنا باشند؟ چرا علمی به نام ارتباطات در دانشگاه‌ها وجود دارد؟

کتاب ارتباط شناسی ویرایش دوم از کتاب ارتباط شناسی  ویرایش قبل است که بعد از چاپ شانزدهم در سال ۹۴ دستخوش تغییرات وسیعی شده است. به گفته مؤلف دکتر مهدی محسنیان راد این تغییر بیش از هفتاد درصد از مطالب چاپ قبلی را در بر میگیرد که مورد بازبینی اساسی واقع شده.

در این کتاب مرجع با مفهوم ارتباط و انواع آن اعم از ارتباطات کلامی و غیر کلامی به طور مفصل آشنا می‌شویم و در ادامه به شکل‌گیری معنی در انواع ارتباط پرداخته خواهد شد. 

محسنیان راد انواع مدل‌های ارتباطی را مورد بررسی دقیقِ پژوهشی قرار داده و در آخر مدل ارتباطی خود را ارائه می‌دهد. 

مطالب در این کتاب  ارتباطات انسانی، میان‌فردی و گروهی، همچنین ارتباط انسان با ماشین و حیوان  را مورد بررسی قرار می‌دهد.

این کتابِ مرجع هم برای متخصصان علوم اجتماعی و ارتباطات کاربرد وسیعی دارد و هم برای علاقمندان جدی. جامعه‌شناسان، روزنامه‌نگاران، دست‌اندر کار رسانه علی‌الخصوص هنرمندانِ تجسمی از مخاطبان جدیِ این کتاب هستند.
        

باشگاه‌ها

این کاربر هنوز باشگاهی ندارد.

چالش‌ها

این کاربر هنوز در چالشی شرکت نکرده است.

لیست‌های کتاب

نمایش همه

فعالیت‌ها

خسروشاهی پسندید.
            در مقایسه با سایر مجموعه‌ جستارهایی که از نشر اطراف خونده بودم، کمتر پسندم بود. از شش جستار کتاب، «حمام» رو از بقیه بیشتر دوست داشتم؛ درباره‌ی اینکه توی خانواده، چه فداکاری‌هایی انجام می‌شه که شاید تا مدت‌ها متوجهشون نباشیم. خوندن جستار «آن احساس چموش» برام جالب بود؛ توی این جستار که در واقع متن سخنرانی زیدی اسمیت در دانشگاه کلمبیای نیویورکه، نویسنده از فرایند نوشتنش می‌گه که بعضی بخش‌هاش برام آموزنده بود. بقیه‌ی جستارها رو چندان دوست نداشتم. شاید بزرگ‌ترین ایرادی که به چشمم می‌اومد، این بود که جستارها (به‌جز سخنرانی) انسجام نداشت. یعنی مدام توی یک جستار از این شاخه به اون شاخه می‌پرید و پیوندهایی که بین همین شاخه‌ها برقرار می‌کرد، به چشم من محکم نبود.

یک چیزی هم که توی مجموعه جستارهای نشر اطراف دوست ندارم، اینه که پاورقی همه‌ی جستارها به آخر کتاب برده شده. خیلی برام آزاردهنده بود، چون مدام باید خوندن جستار رو ول می‌کردم و می‌رفتم انتهای کتاب و دنبال پاورقی می‌گشتم. مثل سکسکه وسط نفس کشیدن. از یه جایی به بعد هم بی‌خیال خوندن اون پاورقی‌ها شدم. موضوع اینه که اگه چیزی اون‌قدر مهمه که نیازه پاورقی بشه و خواننده ازش مطلع باشه، چرا همون‌جا نمی‌نویسین و اگه اون‌قدر مهم نیست، اصلاً چرا نوشته شده. البته که سبک کتاب‌های جستارشون این‌جوریه و نمی‌گم هم کار غلطیه یا درست، ولی با قطعیت می‌گم که دوستش ندارم و موقع خوندن برام اذیت‌کننده است.
          
خسروشاهی پسندید.