بهتر انتخاب کن، بهتر بخوان

محسن مهدی فر

@hush_hush

100 دنبال شده

66 دنبال کننده

                      
                    

یادداشت‌ها

نمایش همه
                کتاب شرح یا گزارشی است از حوادثی که همزمان با حضور یک استاد بازنشسته دانشکده نفت در اهواز  در سال 62 رخ می دهد. شرحی تمثیل وار از افراد،حوادث ،رخدادها، باورها و اعتقادات افراد نسبت به جنگ و مردمی که درگیر جنگ هستند. لحن نویسنده را دوست نداشتم گرچه از کتاب بسیار تعریف شده است اما نگاه از بالا به پایین نشان دادن وجه منفی ملتی که درگیر جنگ هستند به جای واقعیت ها، خودبرترپنداری عده ای که همیشه بر این باورند نسبت به دیگران یک پله بالاتر هستند چون زبان می دانند، کتاب خوانده اند و یا بسیار سفر کرده اند خیلی جاها توی ذوق می زد. کاش نویسندگانی بودند که از تلخی جنگ عراق علیه ایران می نوشتند اما ملتی را در کتابهایشان نمایش می دادند که گرچه سختی می کشند اما برای آنچه باور دارند حاضرند شرافتنمدانه جان خود فدا کنن و نه اینکه گرفتار یک برزخ جهنمی شده اند. در این کتاب مردمان درگیر جنگ  یا در حال خوردن قیمه خورشت هستند یا اینکه بدنبال تسویه حساب شخصی یا افراد بی سوادی که برای درمان مریضی خود به دنبال فضولات حیوانی هستند یا اینکه انگار نمی دانند در اطرافشان چه می گذرد
        
                کتاب شرحی است از خاطرات  زندگی  دختری در آلبانی،  آخرین کشور اروپایی با نظام کمونیستی که همزمان با رشد او نظام سیاسی آن در سال 1990 به نظامی چند حزبی بر پایه انتخابات تبدیل می شود. نویسنده  خانم lea Ypi هم اکنون استاد مدرسه علوم اقتصادی و سیاسی لندن در حوزه نظریه سیاسی است، کتاب شاید به نظر بازگویی خاطرات نویسنده باشد اما شرح زندگی مردم در جامعه سوسیالیستی آلبانی را روایت می کند اعم از  مشقت ها مانند صف های طولانی، کار در مزرعه ها و ...، لذت ها بازی با پوست آدامس های خارجی و...، نوع برخورد سیاسمتدران با مردم مانند تشکیلات حزبی کمونیست در محله ها و... را به خوبی روایت می کند. گاهی به نظر می رسد شرح خاطره ای از دعوای خانواده با همسایه ای به خاطر یک قوطی نوشیدنی کوکاکولا جالب به نظر برسد اما درونمایه شعارهای حکوت که وظیفه تامین آزادی برای مردم را برعهده دارد هدف قرار می دهد. نویسنده با دیدگاه های چپگرایانه خود دوران گذر کشور به یک نظام لیبرال و جنگ داخلی را هم شرح می دهد اما به نظرم هدف او از به تصویر کشیدن  دو دوران سیاسی مختلف نشان دادن آن است که آزادی توهمی است که عوام برای خود در نظر دارند و آزادی مفهمومی است دست نیافتنی حتی در نظام های لیبرال و اینکه مردم فکر می کنند آزاد هستند. کتاب از عنصر قصه گویی خوبی برخوردار و نویسنده قلم روانی برای نقل قصه های شخصی اش دارد.
        

باشگاه‌ها

این کاربر هنوز باشگاهی ندارد.

چالش‌ها

این کاربر هنوز در چالشی شرکت نکرده است.

پست‌ها

فعالیت‌ها

            اولین لحظه‌ای که کتاب رو دست گرفتم تا بخونم، نیما بهم گفت چه احساسی داری که می‌خوای شجره نامه جدّت رو بخونی؟ و من احساس مور مور شدن همراه با ذوق و شعف داشتم.
این کتاب ۱۲ دوره داره و هر بخش به یکی از امامان از تولد تا مرگ می‌پردازه. ولی نه اونجور که همه کتاب‌های دیگه پرداختن! در هر دوره از ایرانی‌هایی که توی اون بازه تاریخی نقش مهمی داشتن گفته شده. پس اگه تاریخدان هستین، کتاب جذابی براتون نیست. ولی اگه مثل من و همسرم اطلاعات کم، یا در سطح معمول جامعه رو دارین، شدیدا جذابه!
دوره‌های اول کمتر از ایرانی‌ها حرفی زده شده. چون درگیر نابه‌سامانی‌های داخل بودن. ولی کم کم نقش ایرانی‌ها و تداخل زمانی ایران و عرب بیشتر میشه.
از طراحی صفحه و اطلاعات ریز و درشتی که اون وسط‌ها هم گنجونده شده بود نگم. اون‌ها زنگ تفریح بودن تا خستگی حجم اطلاعات زیادی که وارد ذهن می‌شه رو بشوره و ببره.
با اینکه اطلاعات سنگین و زیاده و سرعت خوانش کم، ولی بازم موقع خوندن به خودم می‌گفتم کاش جزئیات بیشتری اومده بود.
صحافی و چاپ و طراحی جلد همه عالی بودن.
تنها و تنها ایرادش بزرگ و سنگین بودن کتابه. که برای دایره المعارف بودن هیچ عیبی نیست. برای کسی که همه جا کتاب رو می‌خواد با خودش ببره و نه توی کیفش جا میشه و نه می‌تونه دست بگیره عیب بدیه :(
این کتاب برای منی که اهل تاریخ نیستم کمی بار فلسفی هم داشت. مدام به این شعارهای‌ کلیشه‌ای فکر می‌کردم که از تاریخ باید عبرت گرفت، تاریخ تکرار میشه. وقتی ۲۰۰۰ سال تاریخ چند قوم رو توی ۳۰۰ صفحه بخونین، به عمق این مطلب پی می‌برین.
در کل کتابیه که اصلا یه بار خوندنش کافی نیست. حداقل برای منی که حافظه‌م ماهی‌ه (ضعیف).

پی نوشت: این‌ها نظراتیه که موقع خوندن کتاب ریز ریز یادداشت کردم تا یادم نره. ولی این روزها (مهر ۱۴۰۱) وقتی می‌خوندم تا حواسم فقط برای چند دقیقه از اتفاقات دور و برم پرت بشه، مدام به این فکر می‌کردم که دین و اسلام و خدا اینه؟ پس اینایی که دارن به اسم اسلام حکمرانی می‌کنن کی هستن و از جون ما چی می‌خوان؟ این همه قوم اومدن و رفتن، چرا فکر می‌کنن اونا موندگارن؟
          
            این کتاب دائما در حال تاکید بر اهمیت زمانه، و یک نقل قول از "مایلز دیویس" در ابتدای کتاب داره که میگه «زمان مسئله اصلی نیست، بلکه تنها مسئله است.»

در بخش اول، ما رو متوجه زمانبندی بدن یا بیولوژیکی مون می کنه تا برنامه های کاری خودمون رو بر اساس اهمیت و نوع فعالیت در زمانی انجام بدیم که نتیجه مطلوب تری داشته باشه
در مورد اهمیت زمان استراحت و نوع استراحت بین فعالیت ها صحبت میکنه که یکی از مهم ترین هاست

بخش دوم کتاب، اهمیت زمان های شروع، پایان و میانه این دو زمان مطرح کرده
و راهنمایی هایی در مورد شروع مناسب، شروع دوباره
راه کارهایی برای به سلامت گذروندن میانه راه بعد از شروع تا رسیدن پایان
و در نهایت در مورد انواع پایان ها و قابل پیش بینی بودن نتایج آن بیان میکنه و روش هایی برای بهترین استفاده از انواع آن

بخش سوم در مورد هماهنگی گروه ها در زمان است.
این موضوع آنقدر اهمیت داره که نویسنده حتی بقا و توانایی انسان در زنده ماندن رو در گروی همین موضوع امکان پذیر میدونه

در نهایت کتاب با این جمله تموم میشه که "همه چیز زمانبندی  است."

در پایان هر فصل ترفندهایی رو هم گفته تا رسیدن به این زمانبندی رو آسون تر میکنه