بهتر انتخاب کن، بهتر بخوان

داستان رستم و سهراب ( مجموعه داستان های شاهنامه )

داستان رستم و سهراب ( مجموعه داستان های شاهنامه )

داستان رستم و سهراب ( مجموعه داستان های شاهنامه )

جلال خالقی مطلق و 3 نفر دیگر
3.8
3 نفر |
1 یادداشت

با انتخاب ستاره‌ها به این کتاب امتیاز دهید.

در حال خواندن

0

خوانده‌ام

8

خواهم خواند

3

این توضیحات مربوط به نسخۀ دیگری از این کتاب می‌باشد.

اهمیت زیاد شاهنامه برای زبان و ادب فارسی و تاریخ و فرهنگ ایران زمین سبب شده است تا در دویست سال اخیر، این کتاب در ایران و خارج از ایران بارها هدف تصحیح و توضیح و تفسیر قرار گیرد. با این حال، عللی چند، از جمله حجم کتاب، مانع از آن بود تا کوشش ها و پژوهش های کنونی، پاسخ گوی نیاز همه خوانندگان آن باشد.این حقیقت و نیز استقبال چشم گیر خوانندگان و به ویژه نسل جوان و دانشجویان از این کتاب در سال های اخیر، انتشارات سخن را بر آن داشت تا با انتشار «مجموعه داستان های شاهنامه» در پیرایش دقیق تر و گزارشی گسترده تر بدین نیاز پاسخ دهد.

یادداشت‌های مرتبط به داستان رستم و سهراب ( مجموعه داستان های شاهنامه )

            جلال خالقی مطلق یکی از بزرگترین مصححان شاهنامه ست که کار شاهنامه خوانی رو برای کسانی که عاشق این بزرگترین اثر ادبی تاریخ جهان هستند ، راحت تر کرده‌ . 
این کتاب درباره داستان عظیم رستم و سهرابه و گویا نشر سخن میخواد همچین کتاب هایی که درباره یک داستان باشه رو برای همه داستان های شاهنامه منتشر کنه که این کتاب جلد اول این مجموعه ست.
کتاب ابتدا به ریشه داستان رستم و سهراب و نمونه های خارجی ش میپردازه و همه رو یک به یک بررسی میکنه. از روایت آلمانی و ایرلندی این داستان تا روایت های ناشناخته تر در بین النهرین . 
بعد از این با خود اصل قصه رستم و سهراب که ۱۰۲۵ بیت حدودی از شاهنامه رو کامل آورده و به شرح تک تک ابیات و واژه ها و مقابله با تصحیح های مختلف آورده که به خودی خود به شدت ارزشمند و درست و حسابی یه.
تنها نکته منفی کتاب که مجبورم کرد یک ستاره کمتر بهش بدم،  دقیقا برمیگرده به همین نکته ای که بالا گفتم... شما باید یه بیت بخونی بعد بری ۱۰۰ صفحه بعد شرح اون بیت رو بخونی چون چاره دیگه ای نداری...اگر بیای همه ابیات رو بخونی و بعد بری شرح بیت ها رو بخونی که نشدنیه چون یادت میره مثلا این شرح برای چی بود و باز مجبوری رجوع کنی و بیت رو دوباره بخونی...یا اینکه کلا شرح ابیات رو نخونی که خب کلی مسئله و فکت جالب رو از دست میدی... طبیعتا نمیشد که شرح هر بیت رو زیر اون بیت نوشت چون از ریخت می افتاد اما این مدلی هم کار خوندن رو خیلی خیلی سخت میکنه... شاید اول زیاد سخت نباشه به نظرتون اما از بیت های ۱۰۰ به بعد خسته میشید...
کاش میشد فکر بهتری کرد...نمیدونم چه فکری و آیا اصلا شدنی بود یا خیر اما میدونم این مدلی ، حوصله خواننده رو به شدت سر میبره و یه جایی از کتاب زده میشه.
امیدوارم برای مجموعه های بعدی فکر بهتری بکنن چون واقعا حیفه.