غرور و تعصب

غرور و تعصب

غرور و تعصب

جین آستین و 1 نفر دیگر
3.9
332 نفر |
78 یادداشت

با انتخاب ستاره‌ها به این کتاب امتیاز دهید.

در حال خواندن

34

خوانده‌ام

864

خواهم خواند

272

این توضیحات مربوط به نسخۀ دیگری از این کتاب می‌باشد.

جین آستن نویسنده قرن 18و 19 و متولد انگلستان است. غرور و تعصب دومین کتاب و یکی از چهار اثر کامل و مشهور جین، که بنا به قول منتقدانش بهترین کتاب اوست. آستن غرور تعصب را «فرزند دلبند من» می‌خواند. او نویسندگی را از نوجوانی آغاز کرد و غرور و تعصب در 21 سالگی‌اش نوشت؛ کتابی که تا مدتی مورد قبول ناشران نبود و 17 سال بعد بدون ذکر نام نویسنده و تنها با نام «یک خانم» و عنوان «تأثرات اولیه» منتشر شد. به نظر منتقدان جین آستن او هم طنزپردازی خوش قریحه است و هم در شناخت خلقیات و روحیات آدم‌ها نبوغ دارد، به همین دلیل شخصیت‌های آثار او کاملا ملموس و قابل فهم هستند. غرور و تعصب داستان درگیری‌های عاطفی دو خواهر به نام‌های جین و الیزابت است. این دو، فرزندان بزرگ خانواده‌اند و در چالش انتخاب همسر قرار دارند. مواجهه عاطفی جین با مردی مغرور ولی خوش مشرب و درگیری و مواجهه الیزابت با جوانی متعصب و خودخواه، داستان غرور و تعصب را رقم می‌زند. آستن در ضمن این داستان خانوادگی، به بررسی و تحلیل روانشناختی روابط فردی و اجتماعی می‌پردازد. برای ذکر چند نمونه از بهترین ترجمه غرور و تعصب می‌توان به ترجمه رضا رضایی منتشرشده در نشر نی، ترجمه شمس الملوک مصاحب منطبع در دو نشر جامی و انتشارات علمی و فرهنگی، ترجمه کیوان عبیدی آشتیانی برای انتشارات افق و همچنین ترجمه پروین ادیب که در نشر کتاب پارسه چاپ شده است، اشاره کرد.

دوره‌های مطالعاتی مرتبط

تعداد صفحه

50 صفحه در روز

لیست‌های مرتبط به غرور و تعصب

نمایش همه

پست‌های مرتبط به غرور و تعصب

یادداشت‌های مرتبط به غرور و تعصب

            دقیقاً یادم نیست که غرور و تعصب را کِی خریدم. شاید یک زمانی در زندگی که تصمیم گرفته‌بودم کتاب‌های فاخر بخوانم و مشغول خرید کتاب‌های فاخر جهان شدم که هیچ کدامشان را نخوانم. احتمالاً همان ایام بوده که با ذوق غرور و تعصب را باز کردم، چند صفحه‌ای خواندم و بعد از شدت کسالت کنارش گذاشتم. غرور و تعصب در 20 سالگی جزو اولین مواجهه‌های من با رمان کلاسیک بود و گمان نمی‌کردم هیچ‌وقت بتوانم تمامش کنم و این گزاره که کتاب‌های کلاسیک الکی معروف می‌شوند در ذهنم پررنگ و پررنگ‌تر شد. (پیش از آن «بلندی‌های بادگیر» را خوانده‌بودم و دوستش نداشتم. هنوز هم دوست ندارم)
اما بالاخره یک روز تمامش کردم، در کمال ناباوری در نتیجه اصرار بی‌پایان چند دانش‌آموز کلاس هشتم. نمی‌فهمیدم چرا نوجوان‌های متولد دهه 80 باید از چنین کتاب کسالت‌باری خوششان بیاید. اما هر چه که بود مجبورم کردند کتاب را تا انتها دنبال کنم و بعد از تحمل صحنه‌های کشدار طولانی، میلیون‌ها بار پیاده‌روی و صرف چای، هزاران مهمانی و صفحه‌ها دیالوگ تمام نشدنی تمامش کردم. نکته تعجب‌برانگیز این بود که دوستش داشتم! آن‌قدر دوستش داشتم که بعد از آن دانه دانه سراغ باقی کتاب‌های جین آستین هم رفتم و امروز در آغازین روزهای 24 سالگی فقط دو تا از کتاب‌های او را نخوانده‌ام که آن را هم نگه داشته‌ام برای روز مبادا. چون آستین دیگر زنده نمی‌شود و از او در این جهان فقط 6 رمان وجود دارد.
داستان مواجهه ما و آثار کلاسیک، در اینجا به طور خاص رمان‌های جین آستین، ماجرای مفصل و تاحدی پیچیده است. ما آدم‌های عصر تکنولوژی گاهی به نظر می‌رسد میلیون‌ها سال از سکون و سکوت قرن هجدهم دور شده‌ایم. به همین خاطر کتاب‌های آن دوره برای همه‌مان آثاری کسالت‌بارند که به سختی تمامشان می‌کنیم. اما عجیب‌تر آن است که خیلی‌هایمان بعد از تحمل چنین کسالتی، کتاب را دوست داریم. حین خواندن کتاب‌های آستین ممکن است از کند پیش رفتن ماجرا خیلی حرص بخورم، اما درکنارش از این کندی لذت هم می‌برم. الیزابت بنت ساعت‌ها فرصت داشت گلدوزی کند، با خواهرش به پیاده‌روی برود، و تمام روز می‌نشست و به این فکر می‌کرد که نهایتاً با چه کسی ازدواج می‌کند. من شاید این سبک زندگی‌ را هیچ‌وقت برای خودم انتخاب نکنم (اگر بخواهم هم به خاطر شرایط زمانه نمی‌توانم) اما از سرک کشیدن میان آن لذت می‌برم. برای همین وقتی «غرور و تعصب» را می‌خوانم، سراغ «عقل و احساس» می‌روم، بعد «منسفیلد پارک» را می‌خوانم، بعد میان صفحات «اِما» سرک می‌کشم و «جین آستین» خوانی برایم تبدیل به یک تفریح می‌شود. گنجینه‌ای که باید نگهش دارم تا در زمان‌های خاص سراغش بروم.
بعد از خواندن همه‌ی این آثار هنوز راز کتاب‌های آستین را کشف نکرده‌ام. هنوز نمی‌دانم چرا می‌تواند این همه سال ماندگار بماند. نمی‌فهمم مقالاتی که می‌گویند او در کتاب‌هایش نگاه انتقادی به وضعیت اجتماعی داشته دقیقاً بر چه اساس این ادعا را می‌کنند. اما هر چه که هست؛ شخصیت‌هایی که آستین خلق کرده دوستان خوب من‌اند که قریب به 300 سال قبل در کشوری دور از کشور من زندگی می‌کردند و من هم مدتی کنارشان بوده‌ام. روابط آن‌ها برایم عمیق و باورپذیر بوده. من توانسته‌ام پشیمانی الیزابت از قضاوت زودهنگام را تقریباً به انداز‌ه‌‌ی خودش درک کنم، به اندازه‌ی او از شخصیت‌های فضول حرص بخورم، و مثل او فنجان چای دستم بگیرم و خاله‌زنکی‌ترین بحث‌های تاریخ را بکنم. از طرفی آن‌ها با همه‌ی بعد زمانی و مکانی بازهم شبیه ما هستند، بازهم زود قضاوت می‌کنند، باز هم اشتباه‌های فاجعه‌بار دارند، باز هم دست به تجربه‌های عجیب در جوانی می‌زنند. ما در کنار شخصیت‌های جین آستین غریبه نیستیم، چون آن‌ها هم مشکلاتی مثل همه‌ی جوان‌های تاریخ دارند، همان مشکلاتی که ما هم با شرایط و ضوابط عصر خودمان. درگیرش هستیم.
فارغ از همه‌ توضیحات، همین که جین آستین می‌تواند من را به مکان و زمانی ببرد که هیچ‌گاه نمی‌‌توانم تجربه‌اش کنم برای خواندن کتاب‌هایش کافی است. برای همین است که چند روز پیش «ترغیب» را از کتابخانه‌ام بیرون کشیدم و با خودم گفتم:«وقت جین آستین ‌خواندن است» و دوباره از سرعت و درگیری قرن 21 به سکون و سکوت قرن هجدهم پناه بردم.
          
                گفتنی ها گفته شده، غرور و تعصب کتابی ست با پایان خوش! عاشق به معشوق میرسه، کدورت ها محو می‌شوند، همه با شادی و سرمستی به زندگی ادامه می‌دهند...
اما بگذارید تقدیر و تشکر ویژه ای کنیم از آقای رضایی بابت این ترجمه بسیار روان و خوب که باعث میشه نتونی کتاب رو تا آخرین صفحه، لحظه ای زمین بگذاری
        

با نمایش یادداشت داستان این کتاب فاش می‌شود.

            بسم الله.
با کراهت و تردید صفحات ابتدایی را خواندم. به هیچ وجه موضوعش جذبم نمی‌کرد. ولی تا به خودم آمدم، دیدم هم‌قدم شخصیت‌ها شده‌ام و نمی‌توانم شخصیت‌ها را رها کنم، مگر زمانی که مدتی را در کنارشان سپری کرده‌باشم و بفهمم عاقبت‌شان چه می‌شود.
جین آستین در خلق شخصیت‌ها چنان ماهرانه عمل کرده که بارها وادار شدم به اظهار شگفتی؛ شگفتی از این‌که چه‌قدر همه چیز واقعی‌ست و چه‌قدر همه چیز دقیق است. دقت و ظرافت این نویسنده در تراشکاری شخصیت‌ها ستودنی‌ست، بسیار ستودنی...
او سعی کرده گوشه‌ها و کنج‌های روحی-اخلاقی شخصیت‌ها را با ظرافت طراحی کند. یاد نگارگری‌های پرجزئیات و پرظرافات شرقی می‌افتادم و لذت می‌بردم..
جین آستین نه تنها در کسوت یک نویسنده، بل‌که -شاید بیش‌تر- در کسوت یک روان‌شناس یا مردم‌شناس ظاهر شده‌است و چه این لباس به او می‌آید.
از هم‌راهی با شخصیت‌ها بیش از هر چیز دیگر لذت بردم و از ظرافت‌ها، از دقت به جزئیات...

چه‌قدر روح شرقی کنکاش‌گرم کیف کرد. :)))
          
            غرور و تعصب یکی از کتاب‌های خوب در بین کتاب‌های کلاسیکه. چرا میگم در بین کتابهای کلاسیک؟ چون به نظرم وقتی نویسنده دویست سال پیش زندگی کرده و کتاب نوشته، بی انصافیه که نوشته‌هاش مقایسه کنیم با نوشته‌های کسانی که سالها بعد زندگی کردند و با توجه به سرعت شدید پیشرفت بشر چیزهایی دیدند که شاید اون موقع در داستانهای تخیلی هم جایی نداشته. به هر حال مثل بیشتر کتابهای کلاسیک اینجا هم با روابط و رفتارهای چند خانواده سر و کار داریم با درون‌مایه‌ی عاشقانه از زبان یکی از شخصیت‌های کتاب. خانواده‌ی محوری داستان، خانواده‌ی بنت هست که شامل آقا و خانوم بنت و پنج دخترشون، جین، الیزابت، مری، لیدیا و کیتی میشه. راوی داستان دختر دوم خانواده الیزابته. الیزابت عاقل‌ترین و دوراندیش دختر خانواده‌ست. داستان از جایی شروع میشه که خانوم بنت که تمام فکر و ذکرش شوهر دادن دخترانش هست داره خبر اومدن یک فرد پولدار جدید به یکی از عمارت‌های نزدیک رو میده و اصرار می‌کنه شوهرش برای خوش آمد گفتن به دیدار این فرد بره تا شاید با یکی از دخترهاش ازدواج کنه. این فرد ثروتمند، آقای بینگلی دل به جین میبازه. اما آقای بینگلی همراه یکی از دوستانش، آقای دارسی، به عمارتش اومده که بسیار ثروتمندتر از خود آقای بینگلی هست. اولین چیزی که همه در برخورد با آقای دارسی متوجه میشن، بر خلاف خاکی بودن آقای بینگلی، غرور و نگاه بالا به پایینش هست. روزی بر خلاف انتظار جین و خانواده که منتظر خواستگاری بودند، آقای بینگلی و خانواده راهی مسافرتی میشن بدون خداحافظی و این تازه شروع یه سری اتفاقات پی در پی هست.ه

شخصیت منفور: کالینز کشیش
شخصیت رو اعصاب: خانوم بنت
شخصیت عوضی: لیدیا و ویکهام